Ik ben een BLADZEEDRAAKJE

Vorige maand heb je al iets over zeedraakjes gelezen. Ik ben zo´n zeedraakje! Wij zijn de grootste soorten van de zeepaardjesfamilie. We kunnen wel 45 centimeter lang worden. Anders dan de meeste soorten zeepaardjes, leven wij niet op het koraalrif, maar op plantenriffen. Deze plantenriffen bestaan uit wel 2000 soorten zeewier en je vind ze alleen in het zuiden van Australië.
Het bijzondere van ons is, dat onze mannetjes geen buideltje hebben zoals de “gewone” zeepaardjes, maar dat onze vrouwtjes hun eitjes tegen de voorkant van de staart van onze mannetjes “plakken”. Als mannetje maken we een soort lijm aan, waardoor de eitjes aan onze staart vast blijven zitten. Omdat veel vissen die eitjes wel lekker vinden, laten we algjes op de eitjes groeien, waardoor ze bijna onzichtbaar worden. Op de foto kun je dat goed zien.

Zeedraakjes leven tussen het zeewier omdat ze dan goed beschermd zijn, want ze vallen daar nauwelijks op omdat ze heel goed gecamoufleerd zijn met allerlei bladvormige aanhangsels op hun lichaam en hoofd. Hierdoor lijken ze heel veel op zeewier.

Helaas zijn we met uitsterven bedreigd, omdat mensen in China denken, dat als je ons dood maakt, droogt en tot poeder vermaalt, het een medicijn is tegen allerlei ziekten. Wetenschappers hebben dit gelukkig onderzocht en aangetoond dat dit poeder helemaal nergens goed voor is!