Ik ben Blobby met mijn vriendjes, deel 5

Eigenlijk begrijpen ze er niets van. Wie maakt nu alles met opzet stuk?

Dat ga ik aan opa vragen, denkt Blobby. Die weet immers alles.

Even later zijn ze terug en glijdt Blobby van de rug van Wally.

Nou, bedankt hoor! Ja, het is wel goed, bromt Wally.

 

Berry is ineens weg. Hij heeft gewoon het licht uitgedaan.

Roep me maar als je me nodig hebt, bromt Wally. Dan zwemt hij ook weg.

Blobby gaat naar huis.

Hij heeft honger en gaat opa zoeken.

 

Opa en oma liggen te praten bij een bronnetje.

Opa, opa, zegt Blobby opgewonden.

Ik heb gezien dat mensen alles stuk maken om vissen te vangen.

Is dat echt zo?

 

Opa kijkt Blobby verbaast en wat verdrietig aan.

Ja, jongen, zegt hij,

Dat doen ze inderdaad. Ze vangen vissen en kreeften,

ploegen de zeebodem om en laten allemaal rommel achter.

 

Dat vindt Blobby toch wel heel raar.

Ga nu maar gauw eten, zegt oma bezorgd.

Je zult wel honger hebben, na zo’n avontuur.”

Dat is waar, denkt Blobby. Maar wat is opa toch knap. Hij weet alles!

Blobby gaat naar huis.

 

Tekst                    Jan Stel, voorzitter Sea First Foundation.

Illustratie            Ada Stel. Website: www.adastel.nl/