ik ben een Zeekoe

Wij zijn geen kleine beestjes!  We worden gemakkelijk 450 tot 600 kilo zwaar (dat is meer dan een halve ton)  en we kunnen wel 4,5 meter lang worden.  We delen onze verre voorouders, met olifanten en toen die op het land bleven, doken wij het water in.

Een vrouwtjes zeekoe brengt om de twee tot vijf jaar een jong op de wereld. Deze heten ‘kalfjes’ en wegen bij de geboorte al zo’n 25 kilo en zijn meer dan een meter lang. Het kalf blijft twee jaar bij zijn moeder, om daarna de stap in de wijde wereld te zetten.

Onze Caribische en West-Afrikaanse neven en nichtjes leven op de grens tussen zout en zoet water. Zij voelen zich daarom even goed thuis in zout water als in zoet water. Heel bijzonder.

 

Verder is het super fijn dat er achteraan in onze mond nieuwe tanden groeien, die zich langzamerhand, naar voor verplaatsen. De oudste tanden vallen vanzelf uit de mond. Als dat bij de mens ook het geval was, hoefden jullie niet zo vaak naar de tandarts…!

 

Wat ook echt bijzonder aan mij is?  Ik heb een ruggenwervel minder. Namelijk zes in plaats van zeven. Net als (een??) luiaard. Geen ander zoogdier heeft dit.

 

 

Wij zijn planteneters, en eten vooral zeegras, algen en de bladeren van mangrovenbomen. De hoeveelheid voedsel die we elke dag opeten, is ongeveer een tiende van ons lichaamsgewicht. Dat kan per dag dus 40 tot 60 kilogram zijn. Een flinke maaltijd in elk geval!

 

 

In het verleden ontstonden er mythes dat we zeemeerminnen zijn!  Deze mythes werden verspreid door ontdekkingsreizigers, die de wereldzeeën verkenden en lang op een schip zaten en van de honger al scheel zagen.

Of duikers. Als ze ons van onderkant zien, is het nog niet helemaal zo’n gek idee, dat ze ons voor zeemeerminnen aanzagen, toch?

 

Vakantiegangers die aan de kust van Florida zeekoeien spotten, proberen soms een ritje te maken op een zeekoe. Niet doen!! De dieren zijn beschermd en ze aanraken is verboden!